A TERRA DE TRASANCOS OLLADA DENDE OS MOSTEIROS DE XUVIA E DE PEDROSO NA IDADE MEDIA. NARÓN UN CONCELLO CON HISTORIA DE SEU TOMO II

PRISCILIANISMO Anel das Cíes

PRISCILIANISMO Anel paleocristián, seguramente episcopal pola sua temática e polo carácter sagrado do lugar onde se atopou "Insulae Deorum". Ainda que pola sua tipoloxía se podería datar no século II d.C, considerando o tipo de letra gravada na gema, considero que debemos datala no século IV d.C. [Aviso que teño investido a efectos didácticos o anel para facilitar a leitura do epígrafe], outro dato que avala esta data é o carácter cristián do epígrafe, que leo en ligatura das tres primeiras letras IHE APRVS, seguramente (Pena Graña) IHE(sus) APR(in)VS, onde aprinus é epíteto derivativo de aper, apri, "javarí, porco bravo", algo así como 'of the wild boar (Cf.De Vaan, 46). A importancia do anel é enorme ilustrando ao meu modo de ver o magnífico traballo -a interpretatio celto cristiana- integrador do priscilianismo, e o nascimento do cristianismo celtoatlántico a partir do mencionado ano 314 quando despois da conversión de Gallaecia ao cristianismo documentamos os primeiros bispos.

PRISCILIANISMO Anel paleocristián, seguramente episcopal pola sua temática e polo carácter sagrado do lugar onde se atopou “Insulae Deorum”.
Ainda que pola sua tipoloxía se podería datar no século II d.C, considerando o tipo de letra gravada na gema, considero que debemos datala no século IV d.C. [Aviso que teño investido a efectos didácticos o anel para facilitar a leitura do epígrafe], outro dato que avala esta data é o carácter cristián do epígrafe, que leo en ligatura das tres primeiras letras IHE APRVS, seguramente (Pena Graña) IHE(sus) APR(in)VS, onde aprinus é epíteto derivativo de aper, apri, “javarí, porco bravo”, algo así como ‘of the wild boar (Cf.De Vaan, 46). A importancia do anel é enorme ilustrando ao meu modo de ver o magnífico traballo -a interpretatio celto cristiana- integrador do priscilianismo, e o nascimento do cristianismo celtoatlántico a partir do mencionado ano 314 quando despois da conversión de Gallaecia ao cristianismo documentamos os primeiros bispos.

PRISCILIANISMO Anel paleocristián, seguramente episcopal pola sua temática e polo carácter sagrado do lugar onde se atopou “Insulae Deorum”.
Ainda que pola sua tipoloxía se podería datar no século II d.C, considerando o tipo de letra gravada na gema, considero que debemos datala no século IV d.C. [Aviso que teño investido a efectos didácticos o anel para facilitar a leitura do epígrafe], outro dato que avala esta data é o carácter cristián do epígrafe, que leo en ligatura das tres primeiras letras IHE APRVS, seguramente (Pena Graña) IHE(sus) APR(in)VS, onde aprinus é epíteto derivativo de aper, apri, “javarí, porco bravo”, algo así como ‘of the wild boar (Cf.De Vaan, 46). A importancia do anel é enorme ilustrando ao meu modo de ver o magnífico traballo -a interpretatio celto cristiana- integrador do priscilianismo, e o nascimento do cristianismo celtoatlántico a partir do mencionado ano 314 quando despois da conversión de Gallaecia ao cristianismo documentamos os primeiros bispos.

Marcar a ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.